De mama belt vanuit Leuven: “UW handtas, ze staat hier nog!”. Blijkbaar was ze ook in de geest van mama al van mij en ook helemaal iets voor mij. Ik kreeg nog een paar uurtjes tijd om te beslissen want ze was toch nog in de stad. Bankrekening checken, toch weer twijfelen, is ze het allemaal wel waard,… en dan bellen en heel luid “JA” roepen om te horen te krijgen dat ze al vertrokken is uit de stad en dat het voor een andere keer zal zijn!
Dan bedenk ik me weer dat ik al 3 jaar rondhuppel met mijn h&m’ertje en dat dat me ook gelukkig maakt…
-Aaaargh, ben ik de enige die zo lang moet nadenken over aankopen die je eigenlijk niet nodig hebt?
-Ben ik de enige die ondertussen al zéker 10 excuses bedacht heeft waarom die tas bij mij hoort?
-Ik zweer het, het volgende schrijfsel gaat over vechten en andere ’stoere’ dingen!
Filed under: Uncategorized | getagged: Céline Merdunord liefde handtassen
Als je er zo lang over moet denken wordt het natuurlijk moeilijk!
Misschien moet je jezelf voornemen dat je 2 weken lang iets specifieks gaat laten in ruil voor Céline
Zo ga ik soms een paar keer in de Lidl over de deur winkelen ipv de Delhaize en met het geld dat ik uitgespaard heb, koop ik mezelf iets leuks.
Als ik niet in een financiële crisis zit, that is
Ennnnn , heb je ze gekocht ?!
Tuurlijk! Ze is het ook wel waard, al ben ik soms slaaf van het voorzichtig zijn met de tas. Niet op de grond zetten en oh zoveel andere dingen:p
Oh & we hebben gene foto te zien gekregen of wat ? :O
Ik ben wel benieuwd naar jouw Céline hoor!