{Wijvenweek} Mijn ventje

Hét lief heb ik al net geen jaar geleden gevonden, en ik ben nog altijd in staat van ‘met mijn gat in de boter gevallen’ te zijn.
Een korte historische schets: Hij is rocker, ik muziekliefhebber, verder dan hallo waren we 1 keer gekomen, hij eerder beschonken, ik bloednuchter in een duister punkrockcafé, aan de toog natuurlijk. Nummers uitgewisseld, 2 ‘per ongeluk’ verstuurde sms’jes, en veel vriendelijk geknik later, waren we nog geen stap verder (want allebei verwikkeld in een relatie). Hij is überknap (ik mag dat zeggen!) en wat jaartjes ouder, en daardoor werd mijn verlegenheid enorm gevoed.
Een dik jaar na het uitwisselen van nummers, kwam hij een babbelke doen aan een andere toog in dezelfde stad.. Dat babbelke heeft tot in de vroege uurtjes geduurd, volgende dagen zelfde verhaal en het was geklonken.
Vonken, ‘ne serieuze klik, gezwijmel, het was er allemaal!
Dat hij allergisch is voor geshop, dat zijn muziek errug vaak belangrijker is dan ik, dat hij soms enorm afwezig is en voor zich uit kan staren zonder te reageren op belangrijke vragen (ahja, want wat ik vraag is nu eenmaal belangrijk!), dat allemaal neem ik meer dan graag bij want mijn mannelijk exemplaar is een prachtgeval en verder niets!

Dit is een postje in het kader van wijvenweek. Blijf hier vooral niet hangen, en check ook wijvenblogs.be voor meer van hetzelfde, maar dan helemaal anders.