Mannekes, ik ben afgestudeerd, eindelijk!
Vanaf 1 oktober ga ik weer aan het werk.
Wat ook een beetje betekent dat ik een nieuwe blog ga beginnen, dewelke laat ik nog wel weten, eerst wil ik die een beetje meer naar mijn goesting maken. Wat denkt ge? Komt ge dan ook nog eens piepen? Please?:-)
al zo’n 19 lessen geleden en afvallen dat zit er precies niet in.
Had het me helemaal anders voorgesteld. Van eigenlijk constant bureaustoelzitten (thesis, ja, nog altijd) naar toch zo’n 3 keer per week actief zijn op de Finse piste en tussendoor regelmatig op de Wii Fit springen, dat moet toch zijn vruchten afwerken… maar
-spieren wegen meer dan vet (welke idioot heeft dat uitgevonden;-)
-denk niet dat ik strakker ben tegenover 19 lessen geleden…
En dan ga je weer op zoek naar een broek en vindt je er eentje. Linnen, diepbruin, leuke zakken!
En dan grijp je automatisch naar maatje 42 want mijn heupen waren nog altijd ongelooflijk aanwezig en die billen blijkbaar ook.
En dan is maat 42 toch wel veel te groot.
En dan heb je maatje 40 natuurlijk niet meegenomen naar het paskamertje want dat is (of was) een kwelling…
(note to self: wat minder van al dat lekkers eten kan ook helpen, op naar het volgende maatje!)
…de vuilbak van uw dromen redden uit uw lievelingscafé dat haar deuren sluit en dat knap stukje een nieuwe thuis geven en ook nog eens samen met redhead vaak weemoedig terugdenken aan de tijden die we daar meemaakten.
Ok, ik ga nog altijd voor broeken want weet nooit welke schoentjes ik onder een jurkje moet doen zonder ultrchic te lijken.
Maar, lieverdjes, waar vind ik dan toch die leuke jurkjes in overvloed?!
Ik vind graag een heleboel adresjes terug in de comments, samen met shoppingpartners met dezelfde problemen want winkelen met maatjes 36 doe ik al een tijdje niet meer:-)
Mijn kleerkast is zwaar verouderd.
Ok, ik ben van plan af te vallen, ok ik ben ermee bezig, maar ondertussen heb ik toch wel wat leuke dingetjes nodig…BROEKEN, dames.
Bovenbenen en heupen, die heb ik zoals de gemiddelde rasechte Afrikaanse vrouw (met alle respect, wat dacht ge?!). Maar broeken scoren wordt onmogelijk…
Dus, lieve collega’s, help me en vertel me waar je leuke broeken vindt die mijn vormen eer aan doen? (Oh bestaan ze?!)
De mama belt vanuit Leuven: “UW handtas, ze staat hier nog!”. Blijkbaar was ze ook in de geest van mama al van mij en ook helemaal iets voor mij. Ik kreeg nog een paar uurtjes tijd om te beslissen want ze was toch nog in de stad. Bankrekening checken, toch weer twijfelen, is ze het allemaal wel waard,… en dan bellen en heel luid “JA” roepen om te horen te krijgen dat ze al vertrokken is uit de stad en dat het voor een andere keer zal zijn!
Dan bedenk ik me weer dat ik al 3 jaar rondhuppel met mijn h&m’ertje en dat dat me ook gelukkig maakt…
-Aaaargh, ben ik de enige die zo lang moet nadenken over aankopen die je eigenlijk niet nodig hebt?
-Ben ik de enige die ondertussen al zéker 10 excuses bedacht heeft waarom die tas bij mij hoort?
-Ik zweer het, het volgende schrijfsel gaat over vechten en andere ’stoere’ dingen!
…want een cheapo jurkje met polka dots gekocht.
(en met cheapo bedoel ik écht ranzig goedkoop -> outlet shopping + -40% op de outlet prijs)
En dan he, dan mag de wereld weer eventjes verder draaien want ik produceer thesispagina’s bij de vleet, maar dan minder:-)!
en er maar niet vanaf geraken. Telkens ik mij terug achter die thesis zet zakt de moed me in de schoenen en blokkeer ik.
-Ik ga het nooit halen
-Niet goed genoeg
-Te weinig dit
-Te veel dat
…
thesiswaanzin steekt weer in alle hevigheid de kop op en ik, ik kan het niet aan.